Selfirelacje

SELFIRELACJE - to jedna z moich pasji. Każdego dnia wchodzimy w interakcję z ludźmi, których spotykamy i z którymi na co dzień mieszkamy. Bliska więź ze sobą samym - SELFIRELACJA, jest wyjściową przestrzenią do stworzenia takich więzi z innymi, abyś wciąż mógł pozostać w nich sobą, abyś nie tracił w nich tej części, która jest najbardziej integralną wersją Ciebie. Relacje przyjacielskie wnoszą w nasze życie lekkość i przypominają o więzach, które zapisują się w naszym życiu, jak słowa na kartkach książki, zawsze tam pozostając.

  • Kobieta,  Mężczyzna,  Selfirelacje

    Przyjmij… Jak otworzyć się na dary wszechświata i sukces?

    Lubię się dzielić. Zawsze lubiłam. Miałam jednak problem z przyjmowaniem prezentów i niespodziewanych podarunków, które kojarzyły mi się z kupowaniem – mnie.  Prezenty otrzymuję bardzo często. Bez powodu. Tak mi się wydawało… bo powód nie zawsze musi być widoczny natychmiast. Dzielenie się, udzielanie, kojarzy mi się z oddawaniem siebie, komuś, czemuś, sprawie czy idei. Aby dawać, najpierw trzeba coś posiadać. Aby obdarować, najpierw trzeba zostać obdarowanym. Jeśli nie czujemy że to, co posiadamy nie jest godne dawania, zamykamy się w sobie, zamykając się również dobrodziejstwa wszechświata. Moja przeszłość jest za mną. Dziś z wdzięcznością uznaję osoby, z którymi się pożegnałam, mentalnie i fizycznie. Wypełnia mnie wdzięczność za przeżycia i doświadczenia,…

  • Blog,  Moje wewnętrzne dziecko,  Selfirelacje

    Akcja promująca „Bajkowe Relacje” – Niemi bohaterowie.

    Rozpoczynamy akcję „Niemi bohaterowie”. Upowszechniając ją my dorośli, chcemy pokazać dzieciom, że ono również może być bohaterem – nie tylko bajkowym. Może spełniać swoje marzenia i poprzez drobne uczynki, małe słowa przyczynić się do radości innych ludzi, poprzez budowanie właściwych relacji. Aby ten cel przyniósł efekty, najpierw pokażmy dzieciom, że one są dla samych siebie wyjątkowe i ważne. Mówmy im że je kochamy, że jesteśmy z nich dumni. Chwalmy za nawet drobny, godny uwagi uczynek, bez obaw, że je rozpieszczamy. W tym trudnym dla nich szczególnie czasie przyczyniajmy się do ich spokoju i przeżywania radości. Cel programu „Bajkowe Relacje” Bohaterstwo kojarzy się dzieciom z wielkimi czynami, za które zawsze się…

  • Blog,  Moje wewnętrzne dziecko,  Selfirelacje

    Ogólnopolski Projekt Edukacyjny – „Bajkowe Relacje”

    Tło projektu Rozwój technologii w czasach, w których żyjemy, zdecydowanie ułatwia dostęp do wielu informacji. Szybkość i dostępność do wiedzy, podpowiedzi na zadawane pytania są atutami cyfrowego postępu. To doskonałe narzędzia używane w pracy, w szkołach, placówkach i domach, jako forma nauki zdalnej, w okresie trwającej epidemii. Niestety, korzystanie z urządzeń typu telefony, laptopy, smartfony jest dla społeczeństwa zarówno błogosławieństwem, jak i przekleństwem. Tempo rozwoju cywilizacji, wymaga od nas większej odpowiedzialności, adekwatnej do wynikających z rozwoju zagrożeń, szczególnie wśród nieświadomych dzieci i młodzieży. Korzystanie z dobrodziejstw technologii w sposób nieświadomy, bez ostrożności i zachowania umiaru, naraża nie tylko dorosłych, ale w szczególny sposób młode pokolenie i dzieci na niebezpieczeństwa i…

  • Blog,  Selfirelacje

    Zaakceptuj swoją naturę – jak być sobą?

    Znaczenie pochodzenia Usłyszałam kiedyś następującą historię: Był sobie raz mały, polarny niedźwiadek. Pewnego razu zapytał swoją mamę: – Czy mój tata również był niedźwiedziem polarnym? – Oczywiście, że był. – Ale – zapytał za chwilę maluch – powiedz mi, mamo, czy dziadek też był niedźwiedziem polarnym? – Tak, on też był niedźwiedziem polarnym. – Mamo, a mój pradziadek? Czy on też był niedźwiedziem polarnym? – Tak, on też, ale dlaczego pytasz? – Ponieważ ja marznę. Niedźwiadek marzł, bo był niedźwiadkiem. Urodził się nim, z taką, a nie inną historią, z krótkimi łapami, na Arktyce, w warunkach tam panujących, do których musiał się przystosować i w jakich musiał żyć. Powszechnie wiadomo, że niedźwiedzie polarne nie marzną. Przed utratą ciepła…

  • Blog,  Selfirelacje

    Potrzeby partnerskie a rozwój relacji

    Potrzeby partnerskie na początku relacji Czy w związku, który tworzysz z mężem, partnerem, rzeczywiście czujesz się i jesteś partnerką? Każda kobieta w relacji przejawia aspekt matki, kochanki, rodzica, dorosłego, dziecka. Podobnie mężczyzna. Te role w zależności od sytuacji i doświadczenia przenikają się, i to jest w porządku. Gorzej jeżeli czujesz, że partner wyznaczył Ci w tym związku już określoną rolę, bo sama dałaś mu przyzwolenie. Być może na początku czułaś się jego wybranką. Może byłaś dumna, bo twój facet jest przystojny, przedsiębiorczy, elokwentny i wiele kobiet ci zazdrości. Jednym słowem… czułaś się tą jedyną.  Z biegiem czasu jednak zauważyłaś, że nie do końca jest tak, jak powinno być. Czujesz, że…

  • Blog,  Selfirelacje

    Pojęcie bezwarunkowej miłości w trudnej relacji

    Związek z osobą trudną w relacji Trwanie w związku z człowiekiem okrutnym, agresywnym i bezdusznym, odbiera siły i chęć do życia. Ileż to razy zastanawiałam się, co czują kobiety, które latami trwają przy swoim oprawcy. O czym myślą i dlaczego są tak lojalne. Jak z mego punktu widzenia wygląda taka relacja? Związek z osobą narcystyczną, z pogranicza psychopaty, zamyka w jego świecie, a on sam stosuje siłę, by zawładnąć osobą, z którą na co dzień żyje. Wśród osób rozwijających się duchowo istnieje przekonanie, że partner, który uosabia pewne cechy, jest odbiciem również cech partnera. Osoby bardziej zainteresowane tematem „lustra” odsyłam do artykułu Faridy. Chcę tutaj nadmienić, że dotyczy to obu…

  • Blog,  Selfirelacje

    Czym jest samotność?

    „Siedzę w więzieniu własnych uczuć, skazana na szczerość. Mym wyrokiem – samotność”. Cytat odnaleziony w necie, ale jakże prawdziwy, bo kto lubi osoby, które są szczere, prawdziwe, zgodne z tym, co wyznają, czują i mówią? Prawda dotyka, boli, a jeśli ktoś żyje ciągle w iluzji, odrzuci ją odrzucając tego, kto dotyka prawdy, jak bolesnej rany. Czy rzeczywiście chcę być sobą?  Owszem, a cena jaką zapłacę to samotność. Ja i moja samotnia Nie lubię być w centrum uwagi z wyjątkiem konieczności. Przytłaczają mnie tłumy i centra handlowe.  Czy to znaczy, że jestem dziwolągiem odseparowanym od społeczności? Kiedyś uciekałam od ludzi zamykając się w swoim małym świecie – z lęku przed tym,…