Powtarzalność w Relacjach: Jak Uniknąć Pułapki Powtarzania Tych Samych Błędów

0 Komentarzy7 minuty czytania37 odsłony

Czy zdarzyło ci się kiedyś znaleźć w podobnej sytuacji, w której wcześniej już byłeś? Powtarzalność w relacjach to częsty mechanizm, który może prowadzić do frustracji, bólu emocjonalnego i stagnacji.

  1. Dlaczego właściwie tak często wracamy do tych samych wzorców i jak możemy uniknąć tej pułapki?
  2. Perspektywa psychologiczna.
  3. Jak możemy przerwać ten cykl powtarzalności?
  4. Refleksja – powtórne wejście do tej samej rzeki – czy warto?
  5. Kluczowe obszary związane z badaniami.

Na te pytania – kochani – postaram się odpowiedzieć w tym artykule.

Dlaczego właściwie tak często wracamy do tych samych wzorców i jak możemy uniknąć tej pułapki?

Wrócenie do tych samych wzorców głównie w relacjach może wynikać z różnych czynników psychologicznych i emocjonalnych:

  1. Wygodnictwo i znajomość: Ludzie często wracają do znanych wzorców, ponieważ są one dla nich wygodne i znajome. Nawet jeśli nie są optymalne, to znane są łatwiejsze do zrozumienia i stosowania. Znając stare wzorce nie trzeba uczyć się nowych zachowań, nie trzeba za dużo zmieniać, nie potrzeba wysiłku.
  2. Nawyk: Nasz mózg jest przystosowany do powtarzania działań, które przyniosły nam korzyść w przeszłości. W rezultacie, gdy coś sprawdziło się w przeszłości, istnieje skłonność do powrotu do tego samego wzorca w przyszłości. W ten sposób tworzą się przekonania, które niestety nie umożliwiają nam zmiany. Na potwierdzenie tej teorii przeprowadzono wiele badań, o których możesz przeczytać TUTAJ:
  3. Emocje: Często towarzyszące danemu wzorcowi emocje mogą również sprawić, że będziemy do relacji wracać. Jeśli dany wzorzec jest powiązany z pozytywnymi emocjami, np. poczuciem bezpieczeństwa lub komfortu, możemy być skłonni do powrotu do niego, nawet jeśli nie jest on najlepszym na ten czas rozwiązaniem.
  4. Brak świadomości: Czasami wracamy do tych samych wzorców, ponieważ nie mamy świadomości, że istnieją inne, lepsze sposoby postępowania. Brak świadomości alternatywnych rozwiązań może prowadzić do powtarzania tych samych błędów. Wreszcie:
  5. Lęk przed zmianą: Zmiana może być trudna i niepewna, co może prowadzić do oporu przed próbą nowych wzorców zachowań. Ludzie często pozostają w znanych wzorcach, nawet jeśli wiedzą, że mogliby być bardziej produktywni lub szczęśliwsi, ponieważ obawiają się niepewności związanej ze zmianą. Boją się trudu związanego z nową sytuacją czy zmianą relacji: partnera, w pracy…

Perspektywa psychologiczna

Wzorce powtarzalności w relacjach często mają swoje korzenie w doświadczeniach z dzieciństwa i w naszych wewnętrznych przekonaniach. Trauma z dzieciństwa, niezdrowe wzorce relacji pomiędzy rodzicami – opiekunami i mechanizmy obronne mogą prowadzić do powtarzania tych samych błędów w relacjach dorosłych.

Powtarzamy nie tylko zachowania wyuczone w dzieciństwie, ale mechanizmy, które pomogły przetrwać trudne sytuacje u naszych przodków. Na przykład, unikanie konfliktu w związku lub zamknięcie się w sobie mogły być skutecznymi strategiami przetrwania relacji. Jeśli nasi przodkowie przetrwali trudne sytuacje, stosując określone strategie przetrwania, te same strategie są często zachowane w naszych rodzinach i przechodzić na nas.

Istnieje coraz więcej dowodów na to, że pewne cechy i zachowania mogą być dziedziczone genetycznie lub przekazywane przez proces ewolucji. Na przykład, tendencja do podejmowania ryzyka lub unikania konfliktów może mieć korzenie w naszych genach lub być efektem adaptacji do środowiska w przeszłości, o czym mówi znany na świecie biolog i autor książek o tej tematyce BRUCE LIPTON

Wzorce powtarzalności mogą przybierać różne formy. Może to być powtarzający się cykl toksycznych związków i relacji, w których doświadczamy tych samych problemów i konfliktów, albo też powtarzające się schematy zachowań w relacjach, które prowadzą do stagnacji i niezadowolenia.

Jak możemy przerwać ten cykl powtarzalności?

Czy możliwe jest stworzenie zatem zdrowszych i bardziej satysfakcjonujących relacji? Oczywiście.

Rozumienie tych mechanizmów może być kluczowe dla przełamania negatywnych wzorców powtarzalności i budowania zdrowszych relacji. Praca nad samopoznaniem, terapia, zrozumienie kontekstu kulturowego naszych zachowań mogą pomóc nam lepiej zrozumieć, nasze reakcje.

Tak więc:

  • Po pierwsze, ważne jest, aby zdać sobie sprawę z własnych wzorców i schematów zachowań w relacjach. Jeśli pragniemy zmiany, najpierw musimy zauważyć to, co nam nie służy. Musimy odzyskać świadomość, która często w wyniku długotrwałej relacji jest zafałszowana. Warto wówczas posłuchać opinii innych ludzi, zwłaszcza bliskich.
  • Po drugie, zatrzymać się nad swoimi uczuciami i emocjami w relacji. Przyznać przed samym sobą co naprawdę czujemy.
  • Po trzecie, przeanalizujmy nasze doświadczenia z przeszłości, zwłaszcza te związane z relacjami rodzinnymi i poprzednimi partnerami. To może nam dostarczyć cennych wskazówek na temat naszych wzorców zachowań i przekonań.
  • Po czwarte, możemy pracować nad identyfikacją i wyrażaniem naszych potrzeb, rozwijaniem umiejętności komunikacji w sposób konstruktywny.
  • Po piąte, pomocna w zidentyfikowaniu naszych wzorców zachowań w relacjach może okazać się terapia. Profesjonalny terapeuta może pomóc nam spojrzeć na nasze relacje z nowej perspektywy i wypracować strategie zmiany negatywnych wzorców.

Refleksja – powtórne wejście do tej samej rzeki – czy warto?

Nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki. Znamy to powiedzenie. Teoretycznie to prawda, a praktyka?

Wyobraź sobie, że dostajesz od losu po raz drugi sytuację, w której spotykasz ponownie osobę, o której na samą myśl serce przyśpiesza rytm. Myślisz, „teraz będzie inaczej, przecież jej słowa, wyznania brzmią tak szczerze”. Wystarczy jej głos, zapewnienia i zanim się zorientujesz, wchodzisz znów w relację wbrew temu, co wcześniej sobie obiecałaś. Dlaczego tak się dzieje wyjaśniłam powyżej lecz…

Tak po ludzku, każdy z nas chce być szczęśliwy, kochany, zauważany. Ale nagle widzisz, że w relacji nie ma fajerwerków, które były za pierwszym razem. Nie ma bicia serca podczas spotkania, jest po prostu miło i dobrze. To wszystko? Czy od razu skreślić znajomość? Czy dać szansę?

Część Ciebie mówi: „zachowaj otrożność”, druga część: „chcę tego teraz”. Co w przypadku kobiet często zwycięża? Niestety nie rozsądek, ale uczucie i głos serca. Wewnętrzna walka toczy się i zanim się spostrzeżesz sytuacja się powtarza.

Czasem jednak warto wejść dwa razy do tej samej rzeki, między innymi po to, aby:
– przekonać się, że nie warto tracić energii, na związek, w którym nie jestem sobą;
– rozpoznać swoje emocje i wysunąć wnioski;
– określić swoje potrzeby w relacji z partnerem;
– lub być może przekonać się o tym, że nawet wtedy gdy nie ma ekscytacji, to partner jest na tyle wartościową osobą, że warto relację podtrzymać.

Na te pytania trzeba poszukać odpowiedzi w sobie. Pomilczeć i wejść w trudne uczucia, niewygodne i bolesne. W nich szukać odpowiedzi, bo to jedyna droga.

Powtórne „wejście do tej samej rzeki” może być skomplikowane, ale może też przynieść wiele wartościowych nauk i doświadczeń. Każda relacja przynosi nowe możliwości do nauki i wzrostu, nawet jeśli zakończy się niepowodzeniem. Dlatego ważne jest, abyśmy pozostali otwarci na nowe doświadczenia i nauczyli się korzystać z nich w celu rozwoju osobistego.

Oto kilka kluczowych obszarów związanych z badaniami nad tym tematem:

  1. Neuroplastyczność: Badania nad neuroplastycznością mózgu pokazują, że nasze mózgi zmieniają się w odpowiedzi na doświadczenia i działania. Powtarzanie nawyków może prowadzić do fizycznych zmian strukturalnych i funkcjonalnych w mózgu, co wpływa na naszą zdolność do wykonywania tych nawyków.
  2. Pętla zwyczaju (habit loop): Według badań Paula D. MacLeana i innych, nawyki są często opisywane za pomocą pętli zwyczaju składających się z trzech głównych elementów: sygnału (coś, co wyzwala nawyk), rutyny (sam nawyk) i nagrody (pozytywne wzmocnienie za wykonanie nawyku). Badania w tej dziedzinie koncentrują się na zrozumieniu, jak te elementy wpływają na formowanie i utrzymywanie nawyków, oraz jak można je zmieniać.
  3. Obszary mózgu zaangażowane w nawyki: Badania z użyciem technik neuroobrazowania, takich jak rezonans magnetyczny funkcjonalny (fMRI), identyfikują obszary mózgu zaangażowane w procesy związane z nawykami. Na przykład, badania wskazują na rolę pęczka podłużnego przedniego (ang. anterior cingulate cortex) i skorupy (ang. striatum) w formowaniu i wykonywaniu nawyków.
  4. Przekazywanie informacji w mózgu: Badania dotyczące plastyczności synaptycznej i przekazywania informacji w mózgu pomagają zrozumieć, jak powtarzanie działań wpływa na połączenia między neuronami. Powtarzanie nawyków może prowadzić do wzmocnienia lub osłabienia połączeń synaptycznych, co wpływa na nasze zachowanie i wybory.

Te badania i wiele innych pomagają nam lepiej zrozumieć, jak mózg działa w kontekście powtarzania nawyków oraz jak możemy wykorzystać tę wiedzę do zmiany naszych nawyków na bardziej pożądane.

Co o tym sądzisz?

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Brak komentarzy jak do tej pory :(